Weergegeven resultaten: 1 tot 2 van 2

Discussie: Gedwongen Moordenaar

  1. #1
    Gebruiker
    Geregistreerd
    24-11-2009
    Berichten
    74

    Standaard Gedwongen Moordenaar

    Voor iedereen die niet tegen bloed en geweld kan: Ik adviseer U om dit niet te lezen. Dit is niet geschikt voor kinderen. Lezen op eigen risico.


    Zelfs in het donker kon hij makkelijk de weg vinden in de smalle steegjes van Moskou. Hoe vaak had hij hier niet rondgelopen, vluchtend voor de pestkoppen van zijn school. De vuilnisbakken waren overvol en een paar stinkende honden wroetten door het afval, hopend op iets lekkers. Vroeger zou hij genoten hebben van deze aanblik, maar nu was alles anders. Hij kwam dichterbij het schoolgebouw, de steegjes mondden uit in een brede straat die doorgaans overvol was met auto's en vrachtwagens. Nu, diep in de nacht, waren de wegen verlaten en was het stil. Ergens in de verte hoorde hij een paar vogels wegfladderen en daarna was het weer stil. Doodstil. Hij stond nu voor het hek en maakte met behulp van een schroevendraaier het roestige slot snel open. Langzaam liep hij het verlaten schoolplein op, waar overdag tientallen jongens luidruchtige spelletjes aan het doen waren, terwijl de meisjes met elkaar kletsten in een hoekje. Opeens viel hij voorover en maakte een harde smak op de stenen van het schoolplein. Hij stond snel op en voelde pijn op verschillende plekken door zijn lichaam. Het was niet erg, hoewel hij wist dat het drietal hem straks ging uitlachen. En dat bezorgde hem meer pijn dan al zijn wonden. Hij kwam nu bij de hoofdingang aan en zag een duister figuur met een klein lichtpuntje in zijn mond. Toen hij dichterbij kwam, zag hij een forse man met een sigaret in zijn mond. ''Hallo Anatoly.'' Zei hij en deed zijn kraag omhoog zodat de man de schaafwond op zijn kin niet kon zien. ''Alexandrei en de rest wacht op je, binnen.'' Zei hij zonder op de begroeting te letten. De jongen liep snel naar binnen en zag drie mannen in de aula staan. Een man van ongeveer 30 jaar zat in een stoel naast de oude computers in het midden van de aula. Een andere man, die minstens 3 jaar jonger was dan de eerste man, stond in zijn handen te wrijven en te blazen, om te zorgen dat ze niet koud werden. Deze twee heetten Dimitri en Boris. ''Welkom, jongen.'' Zei een derde man in het Russisch. De jongen durfde haast niet op te kijken. Deze man, die nog de meer moorden en gruweldaden op zijn geweten had dan de twee anderen bij elkaar had een kapsel dat precies bij hem paste: Krankzinnig. De bril van titanium versterkte de maniakale glans in zijn ogen. Waarom was hij hier? Hoe had dit zo ver kunnen komen? Dacht de jongen wanhopig.
    Laatst gewijzigd door J-K : 26-10-2011 om 21:19

  2. #2
    Gebruiker
    Geregistreerd
    24-11-2009
    Berichten
    74

    Standaard

    ''Otatomnykh Chernobylya vKremlʹ Moskvy, my vspominali o nashikh delakh.'' Zei de oudste man toen hij uit de auto tevoorschijn kwam. Samen met hem waren drie andere mannen en een jongen. Hij en de drie anderen droegen allemaal een machinegeweer terwijl de jongen alleen een klein pistool had. Op het schoolplein voor hen waren honderden kinderen aan het spelen en hadden geen idee van de ramp die hen zo overvallen. Toen haalden de mannen de trekker van hun machinegeweer over. De ravage was niet te overzien: Tientallen kinderen werden neergeschoten en vielen gillend op de grond neer. Anderen, die aan de schoten ontkomen waren, renden allerlei kanten op en ook zij vielen krijsend en huilend op de grond. Een paar docenten probeerden de kinderen te beschermen en weg te halen, maar de nietsontziende kogels doorboorden hun lichaam toen zei het probeerden. De jongen, die nog geen enkel schot had gelost, zat weggekropen in een hoekje, zijn ogen gesloten voor de massale slachting die voor hem gebeurde. Het hielp niets: Hij bleef de bebloede en huilende kinderen zien. Deze man moest gestopt worden! Dacht hij. Maar hoe? En wie zou dat kunnen? "Bog pomozhet mne.'' Fluisterde hij zacht.

    Vertaling:

    Eerste zin: Van de kerncentrales van Tsjernobyl tot aan het Kremlin in Moskou. Overal zullen ons hier voor gedenken
    Laatste zin: God, help me.
    Laatst gewijzigd door J-K : 27-10-2011 om 18:52

Regels voor berichten

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •